Buitenverwachting | Een multifunctionele biologische boerderij in het groene hart.

Kalfsvlees

Een melk koe moet ongeveer ieder jaar een kalfje krijgen anders stopt de melkproductie. Van de geboren kalveren is gemiddeld de helft een stiertje. Een heel klein gedeelte van deze stiertjes kan als dekstier worden ingezet. Dit geldt niet voor de meerderheid, deze worden gehouden voor het vlees. De productie van kalfsvlees is dan ook een natuurlijk bijproduct van de melkveehouderij. Zoals in de woorden van Koos van Zomeren; naast een glas melk ligt een spreekwoordelijk biefstukje. Op kleine schaal houden we zelf stierkalfjes aan. Deze worden in het voorjaar geboren en lopen dan tot het najaar bij hun moeder buiten. Zij hebben dan geen bloedarmoedig bestaan maar worden op een zeer diervriendelijke en natuurlijke wijze gehouden. Behalve de melk die ze bij hun moeder of pleegmoeder zogen eten de stiertjes voornamelijk ‘gras’. Gras is dan de naam voor een polycultuur van grassen klavers en andere gewenste en ongewenste kruiden zoals paardebloemen en ridderzuring. Een rund is dan geschapen om gras te eten. Het is juist om dit relatief structuurrijk, vezelrijk en energie arm materiaal te verteren dat zij een uitgebreid viermagig spijsverteringsstelsel heeft dat onder andere werkt met behulp van symbiotische pensbacteriën. Vlees van runderen op een dieet van ‘gras’ heeft in verhouding tot vlees van runderen op ene dieet van granen meer gezonde vetzuren (omega3 en CLA) en meer vitamine e ( zie ook http://www.eatwild.com/). Zo geldt niet alleen dat je bent wat je eet, maar je bent ook dat wat je eten eet.  Uiteindelijk komt deze gedachtegang uit bij een gezonde bodem. Wanneer de bodem gezond is, kan er een gezond gewas groeien dat kan dienen als gezond voer voor het dier dat zelf gezond voedsel wordt voor de mens.

Nu houden wij niet alle stierkalfjes aan een gedeelte gaat nog steeds via de veehandel de gangbare mesterij in. Iets waar we ons in principe niet mee kunnen verenigen. De situatie is echter zo dat er in verhouding veel meer biologische zuivel dan biologisch kalfsvlees wordt geconsumeerd. Er is maar een biologische kalvermester in Nederland, te weten ecofields (http://www.ecofields.nl/). Deze neemt wel kalveren van ons af, maar alleen kalveren met voldoende bespiering.

Holstein stiertjes bijvoorbeeld, het ras waar de meeste van onze koeien nog toe behoren, zijn te arm bespierd. Een gedeelte van onze koeien wordt daarom ook geïnsemineerd met sperma van een vlees stier. Wij gebruiken dan een stier van het Hereford ras. Het Hereford ras is een vleesras dat bekend staat om zijn soberheid, de marmering van het vlees en de gemakkelijke geboortes (http://www.hereford.nl/home/). De gemakkelijke geboortes van de Hereford kunnen dan afgezet worden tegen de moeilijke geboortes van de in Nederland vrij veel gebruikte extreem bespiede vleesrassen Belgische wit blauwe en verbeterd roodbont, rassen die wij om die redenen ook niet wensen te gebruiken. De vrouwelijke nakomelingen van de Hereford stieren zijn dan ook bestemd voor de vleesproductie. In tegenstelling tot de kalveren met een stier van een dubbeldoel ras als vader. Een dubbeldoel ras is dan een runder ras dat zowel voor de melk als voor de vleesproductie geschikt is. De holstein is dan een eenzijdig melkras, de Hereford is een eenzijdig vleesras en de blaarkop (http://www.boerderijbuitenverwachting.nl/category/boerderij/koeiengras/) is een dubbeldoel ras. Stiertjes met een vader van een dubbeldoel ras zijn geschikt voor de vleesproductie, en kuisjes(vrouwelijke kalveren) kunnen we aanhouden als melkkoeien. Mede uit het oogpunt van de afzet van stiertjes zijn we andere koeien aan het fokken die meer neigen naar het dubbeldoel type. Hiervoor gebruiken we voornamelijk blaarkop stieren, maar ook andere rassen als MRY en Montebeliarde krijgen een kans.